یادداشت/
راهکار تامین قطعات خط تولید
برای تامین قطعات خط تولید خودروسازان، مجموعهای از قطعهسازان در فعالیت هستند که برای برخی قطعات ویژه بهطور عموم ممکن است تنها یک تامینکننده در زنجیره تامین وجود داشته باشد که بهاصطلاح به آن تکسورس گفته میشود و نیز ممکن است چند قطعهساز وظیفه تامین داشته باشند که با نام چند سورس شناخته میشوند.

به گزارش خودروکار، برای رسیدن به بهترین روش در اینباره نیاز است به تجربههای جهانی نگاهی بیندازیم، خودروسازانی که سالهاست در امر تولید فعالیت دارند و زنجیره تامین خود را برای تهیه قطعات هدایت کردهاند. آنها میتوانند روش مناسب را در اختیار سایر خودروسازان و قطعهسازان فعال در این عرصه قرار دهند.
پیشنهاد قطعهسازان این است که برای هر خودرو، یک سورس تعیین شود و این تجربه جهانی است. این امر نیز باید از ابتدای طراحی خودرو تا خدمات پس از فروش یک مدل ادامه داشته باشد. بهطورنمونه، خودروساز یک قطعه خاص پژو ۴۰۵ را تنها از یک سورس تهیه کند و در ادامه همان قطعه را برای مدل پژو ۲۰۶ از قطعهساز دیگری تامین کند. به این ترتیب اگر برای سورسی مشکل غیرقابل پیشبینی رخ داد تنها یک مدل خودرویی درگیر میشود و به سایر مدلها تسری پیدا نمیکند.
نکته دوم این است که یکی از الزامهای مسئله استاندارد برای تولید، پیشبینی شرایط بحرانی و ناگهانی است اینکه زمانی شرایط فوقالعاده پیش میآید و باید راهکاری وجود داشته باشد. از این رو تا زمان برگشت سورس اصلی به چرخه تولید از سایر قطعهسازان تامینکننده میتوان قطعه موردنظر را تامین کرد. هدف این است که با پیش آمدن مشکلی در واحد صنعتی قطعهسازی، خط تولید خودرو متوقف نشود و برای شرایط ویژه از پیش تدابیری اندیشیده شود.
یک قطعه-یک سورس روشی منطقی برای تامین قطعات موردنیاز است و اگر شرکتی بزرگ باشد ممکن است بتواند برای ۴ تا ۵ مدل خودرویی تامین همان قطعه خاص را داشته باشد اما بهطورطبیعی یک قطعه- یک سورس از خطرپذیری کمتری برخوردار است.
محمدرضا نجفیمنش - رئیس انجمن تخصصی صنایع همگن نیرومحرکه و قطعهسازی کشور
منبع: گسترش صنعت
انتهای پیام/